Yok

 

Ben ayazlarda tuttum mavzerimi
Yitik bir ülkenin yarını için
Kan ve barut koktukça
Parkem sarıldım dağlara
Dağların reyhan koktuğu insanlara
Sen yoktun
 
 
Ben ayazlarda tuttum mavzerimi
Hep sen vardın ütopyalarımda
Neden bilmem
Gözlerimin önünde resmin dudaklarında ismin ve
Kulaklarında sesinin cıvıltıları yankılanırken
Ben senin için yoktum
 
Ben ayazlarda tutum mavzerimi
Seninle olmak için
Sevdam yakarcasına yüreğimi
Öyle yaralı gaddar ve haince
Neden bilmem
Hep yanımda sen düşüncesiyle mırıldanırken
Ben senin için yoktum
 
Ben ayazlarda tuttum mavzerimi
Ölümü düşünürcesine uğrunda
Belki bir umut bekleyiş acı dert
Neden bilmem
Sevmek nasıl bir duygu acaba
Ölümü anımsatır mı?
Oysa hep sen aklımdayken
Ben senin için yoktum
 
Ben ayazlarda tuttum mavzerimi
Seni beyazlar içinde
Benim olmanı beklerken
Sen nikâh masasında
Ben düğün davetlisi bile değil
Neden bilmem
Yanımda olmanı isterken
Ben senin için yoktum
 
Ben ayazlarda tuttum mavzerimi
Eceli beklerken seni görmek için
Neden bilmem
Seviyordum seni ama artık yok
Ümidim kalmadı artık
Sen benim için yoktun
 
Sen ayazlarda tuttum mavzerimi
Yitik bir insanın ardından
Beni beklercesine
Neden bilmem
Son pişmanlık mı acımak mı yoksa
Önemli değil
Sen benim için yoktun
Ben senin için artık yok
 
Biz ayazlarda tuttuk mavzerimizi
Ahrete karşı yol alarak
Sen nikâhlı ben yaralı
Neden bilmem
Yinede içimde sevgi hisleri
Seninde pişmanlık duyguların
Önemli değil
Biz birbirimiz için artık yoktuk
 
Ali KUTAY

Yazar: Bilimkenti

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir