Çocukluk Aklı İşte

 

Her çocuk gibi
Yaşamak isterdim gençliğimi
Çılgınca
Ufak şeylere sevinir
Büyükleri umursamazdık
Çocukluk aklı işte
 
Hani çizgi kahramanlarımız vardı
Onlara benzemek isterdik
Evcilik oyunlarımız vardı
Doktorculuk oynardık
Kimimiz doktor kimimiz hasta
Çocukluk aklı işte
 
Hatırladıkça siyah naylon ayakkabılarımı
İçimden o anı yaşamak gelir
Hani çizmelerimiz vardı
Yağmurlu havalarda giyerdik
Her zamanki sırılsıklam
Eve gider dayak yerdik
Anamızdan babamızdan
Çocukluk aklı işte
 
Hatırlıyorum
Arkadaşlarla misket oynardık
Kimimiz ortak kimimiz düşman
Oysa ne güzel günlerdi
Mevsimlik oyunlarımızdan
Topaç oynardık
Çocukluk aklı işte
 
Okullar açılırdı
Baba defter çanta ve kalemim yok
Baba tamam oğlum derdi
Oysa ben sabırsızdım
Her çocuk gibi
Dayak yemeyi bekliyordum sanki
Babam kalktığı gibi tokadı yerdim
Çocukluk aklı işte
 
Okula giderken hani ütülü
Önlük ve yakalarımız olurdu
Kim derdi ki okul çıkışı çantada
Buruşuk önlük ve yaka
Her zaman ki gibi beni evde bekleyen
Anam babam birde dayak vardı
Çocukluk aklı işte
 
Anamın bana aldığı bir elbise vardı
Hiç çıkarmak istemezdim üzerimden
Onunla yatar onunla kalkardım
Babam oğlum bari yatarken çıkar derdi
Tabi ki her zaman ki gibi
Kimseyi umursamaz bildiğimi okurdum
Çocukluk aklı işte
 
Hatırlıyorum
Karne zamanlarımı zayıf yok
Babam nasıl olur kendi kendine
Bu çocuk çalışmaz etmez diye
Bilmezler ki okulda çalışır evde uyur
Çocukluk aklı işte
 
Günler geçtikçe
Büyük adam olmayı düşünürdük
Oysa çocuk olmak ne güzel
Genç kalmak ne güzel
Ana baba olmak bir başka güzel
Benim için önemli olan
İnsan olmak
Çocukluk aklı işte
 
 
Ali KUTAY / Şiir-Aşk ve Sen
 
 

Yazar: Bilimkenti

1 thought on “Çocukluk Aklı İşte

    Bilimkenti

    (11 Kasım 2018 - 23:20)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir