ARDA KALAN

 

Kötü bir zaman ki

Uyandım uykumdan

Talihsizmişim meğer bu dünyada

Anlayamadım

Yabancıymışım oysa

 

Çirkin bir gülümseyişle

Yaşanmış ve yaşanması gerekiyordu

Karanlık geceler

Daha dün gibi

Anlatamadım

Rüzgarda savrulan gençliğimi

 

Var olan umut ışığım

Ezilmiş dünyam

 

Elimden tutarcasına

Veda edercesine

İrkildim sebepsizce

Nasılsa

 

Yanılmıştım

Issız çölde uçan kuş

Limanda ye bulamayan gemi gibi

Durgundum

Issız çölde açan kaktüs gibi

Rüzgarı beklercesine

Işıl ışıl yanan

Mavi bir deniz gibi

 

Üzgündüm

Zincire vurulmuş mahkum

Elleri kelepçeli sanık

Rüzgar değmeyen yelken gibi

İrkildim oysa

Nedensizce

Erkendi

 

Memleketten ayrı yardan uzak

Usulca

Tıpkı annesini kaybetmiş çocuk gibi

Limon sarısı

Umuda uzanış sezgisiyle

 

Sarılmıştık birbirimize

Olsun olması gerekiyordu

Nasılsa

 

 

 

 

 

 

Ve an ayrılık vaktiydi

Etki altında kalarak

 

Ölümü özlercesine

Lanetler yağdırarak eski dosta

Üşüdük biraz

Merhametsizce

Üzgümdüm

 

Anlatmak istiyordum

Şaşkınca bakakaldım oysa

Mahkum olmuşçasına

Anlar diye düşündüm giderken

Kanadı kırık bir kuş bıraktım

 

Geride iyimser bir dokunuş ve güvenle

Üzülmez diye

İnandım ona aşkıma

 

                                                                                                  Ali   KUTAY

The following two tabs change content below.
Avatar

Latest posts by Ali KUTAY (see all)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.